اعتماد کامل به اصحاب منهاج فردوسیان!

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس

آرشیو مطالب

جستجوگر

یافته ها در جستجو

    امکانات وب

    برچسب ها

     

    دلیل این که هر روز پیروان منهاج فردوسیان بیشتر می‌شود کلام شیوا و دلنشین حاج فردوسی است.

     


    برچسب‌ها: حاج فردوسي, منهاج فردوسيان, قرآن, عرفان, اسلام ناب
    |+| نوشته شده توسط دیبا حسینی در پنجشنبه شانزدهم آذر ۱۳۹۶  |
    نویسنده : بازدید : 0 تاريخ : شنبه 23 دی 1396 ساعت: 7:28
    برچسب‌ها :
    مقدمه:نوعی از تشیع، در جامعه‌ی امروز ما به عنوان دین رسمی پذیرفته شده که بخش‌هایی از قواعد نظری و قوانین عملی آن، در هیچ کتاب و سندی نوشته نشده و مستند به هیچ سند معتبری از وحی نیست، ولی به شدت در عمل، ‌مراعات ‌می‌شود و بدنه‌ی اصلی فرهنگی دینداری عوام شیعه‌ی امروز را تشکیل می‌دهد، این نوع از تشیع را «تشیع نانوشته» می‌نامیم.چون این دیدگاه‌ها و اعمال، در نزد تقریباً عموم شیعیان ایران رایج است، از آن به «تشیع» یاد می‌کنیم ولی در حقیقت، اینها تشیع ناب و خالص نیست. و از آن جهت به آن «نانوشته» می‌گوییم که عمده‌ی آن، حتی در جایی نوشته نشده و فقط به صورت سینه به سینه از نسلی به نسل بعد منتقل می‌گردد، یا به صورت موجی توسط رسانه‌های جمعی (تلویزیون،‌ رادیو، اینترنت و روزنامه) به قالب عملی دینی جلوه‌گر ‌می‌شود.البته باید توجه داشت که این دیدگاه‌ها و آداب عملی، از مواردی انتخاب شده که عمومیت دارد و قسمت زیادی از دیدگاه‌ها و آداب و رسوم شیعیان در نقاط مختلف ایران، در آن نیامده است.همچنین لازم به ذکر است که این دیدگاه‌ها و آداب، مربوط به شیعیان ایران است و اگر دیدگاه‌ها و آداب سایر شیعیان مانند شیعیان عراق، عربستان، هند و پاکستان مورد بررسی و مطالعه قرار گیرد، عجایب و غرایب بسیار دیگری بر این مجموعه افزوده می‌شود.و نیز باید توجه داشت که این دیدگاه‌ها و آداب و رسوم، مربوط به زمان حال است و از آنچ
    نویسنده : بازدید : 0 تاريخ : پنجشنبه 16 آذر 1396 ساعت: 19:24
    برچسب‌ها : نانوشته,عزاداری,
    سلسله‌ی ادهمیه به او منتهی می‌شود. در کتب رجال شیعه نامی و نشانی از او نیست ولی در کتاب‌های سنّی‌ها وی را بسیار مدح کرده‌اند؛ مثل تذکره الاولیای شیخ عطار و «ربیع الابرار» زمخشری و «نفحات» جامی و «احیاء العلوم» غزالی و غیر اینها. و در «روضات الجنات» او را در قسمت عامه ذکر کرده و خبری که مجلسی در «عین الحیاه» نقل فرموده دلالت بر مذمت او دارد و آن خبر در شرح حال سفیان ثوری گذشت و قاضی در «مجالس المؤمنین» گوید: سلطان ابراهیم بن ادهم از طبقه‌ی اولی و ابنای ملوک خلخ است. سلطان سلاطین ظاهر و باطن بوده و از خدمت امام همام محمد بن علی الباقر (علیه‌السلام) استفاده‌ی حقائق و معارف نموده و زمخشری در «ربیع الابرار» گوید: ابراهیم بن ادهم از اهل نعم خراسان بود. روزی از قصر خود سر بیرون آورد، مردی را دید که در سایه‌ی قصر او نانی بیرون آورد و خورد و آبی بر بالای آن آشامید و بعد از آن خوابید. پس ابراهیم با خود گفت که این دنیا را چه می‌کنم، هرگاه نفس به این که مشاهده شد قناعت می‌کند؟! آن گاه از قصر به زیر آمد و طریق سیاحت پیش گرفت تا این که می‌گوید در شام در سال ۱۶۶ ق وفات کرد.اقول: فرمایش قاضی که ابراهیم بن ادهم از امام باقر (علیه‌السلام) استفاده‌ی حقائق و معارف نموده، اصلی ندارد و در تمام کلمات منقوله‌ی او «سمعت عن الباقر او عن الصادق» ندارد. ابراهیم بن ادهم از کسانی باشد که خلفای جور آنها را تروی
    نویسنده : بازدید : 0 تاريخ : پنجشنبه 16 آذر 1396 ساعت: 19:24
    برای نزدیک شدن به خداوند و سیروسلوک در راه او چه باید کرد؟روح دین اسلام توحید است و عرفان آن هم در حقیقت آمیخته با توحید است.دین اسلام که دستور زندگی انسان و راهکار سعادت او است با توحید زنده و کارآمد می شود و اگر انسان بخواهد به کمال و سعادت واقعی خود که قرب به خدای متعال است برسد باید با این اکسیر احیا شود و با روش توحید زندگی کند.در پاسخ به سوال شما به موضوع سیر و سلوک توحیدی اشاره می کنیم. این روش به گستره زندگی یک انسان مومن، بسیار گسترده است، لکن در این مجال تنها به سرفصل هایی به صورت فهرست وار اشاره می شود تا راهگشای سالکان حقیقت برای برنامه ریزی بهتر باشد. ****************** تعریف سیر و سلوک توحیدی:انسان موجودی خداگونه است. خدای متعال انسان را به صورت خویش زیبا و کامل آفرید. ان الله خلق آدم علی صورته. (عیون مسائل نفس و شرح آن، ج ۱ ص ۸۲) و خلیفه خود در زمین قرارش داد. و اذ قال ربک للملائکه انی جاعل فی الارض خلیفه. (بقره، ۳۰) به خاطر همین ملائکه بر او سجده کردند، قلنا للملائکه اسجدوا لآدم فسجدوا الا ابلیس. (بقره، ۳۴) و برای او فراوان پیامبران فرستاد با کتاب های آسمانی، تا این خداگونگی را از مرحله استعداد به فعلیت درآورند و انسان آینه تمام نمای خدا در روی زمین گردد. در این راستا زندگی نیز فرصتی است برای خدایی شدن و عمر انسان اگر در این مسیر هزینه نشود، خسارت خواهد بود، ان الا
    نویسنده : بازدید : 0 تاريخ : پنجشنبه 16 آذر 1396 ساعت: 19:24
    آیا منهاجی شدن، منجر به تشرّف به محضر امام زمان (علیه‌السلام) می‌شود؟ /جواب: هر کس بعد از اعتقاد اجمالی به قواعد نظری، در مراعات قوانین عملی، قدمی ثابت داشته باشد، اعتقادات اجمالی‌اش تبدیل به اعتقادات تفصیلی خواهد شد. یکی از این اعتقادات، اعتقاد به وجود صاحب الامر (ارواحنا فداه) است. برای چنین منهاجی‌ای، ظهور شخصی اتفاق می‌افتد، یعنی آن حضرت را در قلب خود احساس می‌کند، ولی شاید بنا به مصالحی، تشرّف در ظاهر برایش اتفاق نیافتد.
    نویسنده : بازدید : 0 تاريخ : پنجشنبه 16 آذر 1396 ساعت: 19:24
    برچسب‌ها : علیهالسلام,
    بدان ای فرزندم: که خداوند بر فرمانبرداری اش یاری ات کناد و برانجام نیکی و ملازمت خوبی ها توفیقت دهاد. بر آنچه از خوبی ها آرزو داری تو را برساند. در دنیا و آخرت تو را خوشبخت کند و لحظه لحظه های زندگی ات را با «راحت دلی» و «چشم روشنی» همراه سازد. عمرت را با سعادت و آسایش دراز دارد و بدی ها را از تو دور کند.چون خدا وصیت را بر من واجب کرده، به ویژه به هنگام احساس مرگ امر بدان کرده است، تو را بدان سفارش می‌کنم: تقوا را از دست مده؛ زیرا تقوا راه و روشی است که از پیامبر(ص) باقی مانده و فریضه الهی است که مواظبت بر آن بر همه واجب است. تقوا زرهی است نگهدار انسان از بدی ها و توشه ای است جاویدان. آن سودمندترین زاد است برای روزی که انسان بی‌کس و چشم‌ها نگران است.دستور الهی را بجان بنوش. رضای او را ملازم باش. مکروهات را دوری گزین و از محرمات منزجر باش. عمرت را در تحصیل کمالات سپری کن و لحظه های زندگی ات را در گردآوری فضیلت های علمی و عروج از پستی نقصان به قله کمال و از فرودگاه جهل به اروج عرفان به کارگیر. نیکی ها را گسترش ده و برادرانت را – در رسیدن به کمالات – یاری کن. بدی را از برادرانِ مومنت به نیکی سزا ده. نیکوکاران را با منّت و آغوش باز بپذیر. با پست همتان رفاقت مکن و از معاشرت نادانان دوری کن، چه رفاقت آنان اخلاق تو را پست کرده و سبب جایگزینی خصایص ناپسند در وجود تو می‌گردد.بر تو باد به م
    نویسنده : بازدید : 0 تاريخ : پنجشنبه 16 آذر 1396 ساعت: 19:24
    برچسب‌ها :
    اشکال: حاج فردوسی نه تنها «اجازه‌ی اجتهاد» ندارد، بلکه «اجازه‌ی روایت» هم ندارد. /طرح اشکال: از دیرباز، کسانی که می‌خواستند روایات اهل بیت (علیهم‌السلام) را نشر دهند، از استادی که متخصص علوم حدیث بود، اجازه‌ی نقل روایت می‌گرفتند و سپس به سراغ نشر روایات می‌رفتند. ولی حاج فردوسی، چنین اجازه‌نامه‌ای ندارد. پس او حق ندارد از روایات، استفاده کند و آن را نشر دهد.جواب: در اصطلاح علم حدیث‌، «اجازه» یکی از راه‌های دریافت حدیث بوده است. از قدیم الایام در بین حدیث‌شناسان سده‌های نخست هجری، یکی از برترین روش‌های نقل حدیث، «اجازه در روایت» بوده است؛ بدین ترتیب که استاد محدّث (حدیث‌شناس) به برخی از شاگردان خود که دارای شایستگی‌هایی مانند «امانت در نقل» و «قدرت فهم احادیث» بودند، اجازه می‌داده که «کتاب خاصی» یا «روایات راوی مشخصی» یا «تمام کتاب‌ها و راویانی که خود استاد از آنان، نقل روایت کرده است» را به طریق استاد، از آنان نقل کنند. مثلاً «شیخ مفید»، اجازه‌ی نقل روایت از کتاب «کافی» را از استادش «ابن قولویه» و او از «مرحوم کلینی» که مؤلف این کتاب می‌باشد، دریافت کرده است. (۱)مرحوم کلینی نیز اجازه‌ی نقل روایت از محدّثان بزرگ قبل از خود داشته است و این سلسله ادامه پیدا می‌کند تا به راویان و اصحاب بی‌واسطه‌ی ائمه‌ی اطهار (علیهم‌السلام) می‌رسد. از طرف دیگر، «شیخ مفید» این اجازه را به «شیخ طوسی» دا
    نویسنده : بازدید : 0 تاريخ : پنجشنبه 16 آذر 1396 ساعت: 19:24
    برچسب‌ها : «اجازهی,
    بسم الله الرّحمن الرّحیم اى برادر من! خداى تعالى من و تو را در پیروى و انجام دادن دستورهایش، موفّق کند. ما را به راهى که خشنودى او، در آن است بدارد و بر نیکی ها آگاه مان کند، تا آنها را به کار گیریم و صفت هاى بد را به ما بشناساند، تا از آنها دورى گزینیم. در همه این امور با توفیق نیکویش یاری مان کند؛ که او صاحب و سرپرست هر یارى و توفیق است.نخستین توصیه ام به تو این است که: در همه کارها، چه آنها که انجام مى دهى و چه آنها که ترک مى کنى، تقواى الهى را پیشه کن؛ زیرا این سفارش پروردگار جهانیان است: وَ لَقَد وَصَّینَا الَّذِینَ اُوتُوا الکِتَابَ مِن قَبلِکُم وَ اِیَّاکُم اَنِ اتَّقُوا الله:پیروان ادیان پیش از شما و شما را به تقوا سفارش کردیم.این سخن، در عین ایجاز، در بردارنده نیکی هاست؛ به همین جهت آن را وصیّت خود بر همه اهل عالم قرار داد.اگر در بین خصلت هاى نیک، صفتى شایسته تر و فراگیرتر براى بندگان بود، اقتضاى لطف و عنایت خداوند، گزینش آن بود و یا آن صفت را نیز، به بندگان خود سفارش مى کرد. خداوند تعالى، در کتاب خود، تقوا را ستوده است و ویژگی ها و فوائد و آثار بسیارى را براى تقوا بر شمرده است، که اینک به برخى از آنها اشاره مى کنیم:آثار و نتایج تقوا:آمرزش گناهان و به سامان کردن کارها:یَا اَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اِتَّقُوا اللهَ وَ قُولُوا قَولاً سَدِیداً. یُصلِح لَکُم اَعمَالَکُم وَ یَ
    نویسنده : بازدید : 0 تاريخ : پنجشنبه 16 آذر 1396 ساعت: 19:24
    برچسب‌ها :
    اشکال: حاج فردوسی تصریحات آیات و روایات را بدون ملاحظه‌ی مصالح روز، یعنی بدون در نظر گرفتن اقتضائات زمان و مکان، بیان می‌کند. /طرح اشکال: از آنجا که نیاز است احکام الهی، از فیلتر مصلحت‌اندیشی متولیان امر بگذرد، نباید هر آیه یا روایتی را بدون در نظر گرفتن مصلحت، منتشر نمود، هر چند آن روایت، معتبر باشد. به عنوان مثال، ترک کردن گفتن شهادت ثالثه در اذان،‌ با توجه به این که در زمان کنونی، شعار شیعه شده، به مصلحت نیست. یا با توجه به این که بوسیدن دست پدر و مادر، در زمان کنونی، به عنوان مصداقی از احترام مطرح است؛ صلاح نیست به استناد چند روایت، ترک گردد. همچنین استفاده از آلات موسیقی مانند طبل و سنج و نی در عزاداری‌ها، چون موجب رونق عزاداری‌ها شده و عظمت اسلام و عزت اهل بیت (علیهم‌السلام) را به نمایش می‌گذارد، صلاح نیست کنار گذاشته شود. ********** جواب: برای رسیدن به جواب این اشکال، باید به چند نکته توجه نمود:اولاً: اسلام، آخرین دین و قرآن، آخرین کتاب الهی برای تربیت بشر تا روز قیامت است، پس اگر نیاز به چنین مصلحت‌اندیشی‌هایی در برخورد با بدعت‌ها بود، باید در خود دین، به آن امر می‌شدیم. در حالی که استاد اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فرمودند: «مَنْ أَتَى ذَا بِدْعَهٍ فَعَظَّمَهُ فَإِنَّمَا یَسْعَى فِی هَدْمِ الْإِسْلَامِ» (کافی، محدث کلینی، جلد ۱، صفحه‌ی ۵۴، باب البدع و الرأی و المقاییس)
    نویسنده : بازدید : 0 تاريخ : پنجشنبه 16 آذر 1396 ساعت: 19:24
    آیا می‌توانیم به اصحاب منهاج فردوسیان،‌ به طور کامل اعتماد کنیم؟ /طرح سؤال: تعاملات انسانی، اقتضا می‌کند تا انسان‌ها به یکدیگر اعتماد کنند. در زمانه‌ای که اعتماد کردن به افراد، بسیار سخت شده و دستِ پاک، چشمِ پاک و قلبِ پاک، به ندرت پیدا می‌شود، آیا می‌توانیم به کسانی که خود را منهاجی می‌دانند، اعتماد کامل کرده و رازها، دارایی یا ناموس خود را به آنان بسپاریم؟جواب: منهاجی معصوم نیست بلکه در راه معصوم شدن است. پس نباید به کسی که منهاجی است و آثار صدق از گفتار و رفتارش هویداست، اعتماد کامل نمود؛ زیرا برخی افراد، ایمانشان عاریه است و احتمال دارد با رسیدن به امانت درشت، خیانت را برگزیند. به همین لحاظ است که شرع مقدس، از اعتماد کامل کردن به برادر (حتی اگر کاملاً شناخته شده باشد)، نهی نموده است. امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند: «لَا تَثِقْ بِأَخِیکَ کُلَّ الثِّقَهِ» (کافی، محدث کلینی، جلد ۲، صفحه‌ی ۶۷۲، باب النوادر) ترجمه: به برادرت کاملاً اعتماد مکن.و همچنین فرمودند: «لَا یَطَّلِعُ صَدِیقُکَ مِنْ سِرِّکَ إِلَّا عَلَى مَا لَوِ اطَّلَعَ عَلَیهِ عَدُوُّکَ لَمْ یَضُرَّکَ فَإِنَّ الصَّدِیقَ رُبَّمَا کانَ عَدُوّاً» (وسائل الشیعه، محدث عاملی، جلد ‏۱۲، صفحه‌ی ۱۴۷، باب کراهه ذهاب الحشمه بین الإخوان بالکلیه) ترجمه: دوستت را بر رازت مطلع مساز مگر آن رازی که اگر دشمنت بر آن اطلاع یابد، تو را زیان نر
    نویسنده : بازدید : 0 تاريخ : پنجشنبه 16 آذر 1396 ساعت: 19:24
    برچسب‌ها : فردوسیان,
    اخبار و رسانه هاهنر و ادبیاترایانه و اینترنتعلم و فن آوریتجارت و اقتصاداندیشه و مذهبفوتو بلاگوبلاگ و وبلاگ نویسیفرهنگ و تاریخجامعه و سیاستورزشسرگرمی و طنزشخصیخانواده و زندگیسفر و توریسمفارسی زبان در دیگر کشورها